bazen yalnızsın, nerede yalnız olduğunun hiç önemi yok, bazen kalabalıksın, nerede kalabalık olduğunun da hiç önemi yok! Dünya sen kadar,hayat bildiğin, insanlar görebildiğin, sesler duyabildiğin,hüzünler, mutluluklar hissedebildiğin kadar. Evrenin sınırını sen çiziyorsun, belki alplerden sonrası yok, belki kutup yıldızı elinin uzanabildiği yerde. Adamnın biri çıksa, alplerden ötesi var dese ne olur, kutup yıldızına dokunan olmadı dese kaç yazar...Her şey bildiğin, inandığın kadar işte. Güzeller, senin güzellerin, çirkinler senin, başarılar senin başarıların, olamayanlar senin olamayanların. Adamın biri bu çirkin dese ne olur, bu başarı dese ne olur...,olmadı dese kaç yazar, güzelsin dese neye yarar... herkesin kahramanı olduğu ayrı bir masal kitabı var, bunan inanan var, inanmayan var. Kara ormanlar var, canavarlar var, periler var,yıldızlar var. Bir sayfada bu var, öteki sayfada o var. Bazen aynı sayfada hepsi var... Senin masalın, senin kitabın ya, okusun diye birine veresin var, yarıda bırakan var, sayfasını yırtan,üstünü karalayan,beğenen, beğenmeyen, her gece her gece diyen, bi de sıkılıp kenara iten var...
Bi de boş vermek var ,çünkü sen okurken ayakta uyuyan var....
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder